Zoveel ideeën borrelden in mijn hoofd, zoveel inspiratie stond er al op een blaadje, dat ik gebruik wanneer ik niet direct kan schrijven, mijn kladblokje als het ware… Ik had nog zoveel teksten te schrijven, af te werken, …
En dan gebeurt er iets dat voorrang krijgt op alles. Een gebeurtenis waarvan ik, om god weet welke reden, zeer droevig werd. Een groot icoon uit mijn kindertijd en jeugd, een voorbeeld voor velen die anders waren, is niet meer.
Ze was een boegbeeld voor degenen die nét dat tikkeltje meer last hebben van het leven, van zij die, omwille van hun uiterlijk of dergelijke meer, door anderen niet serieus genomen worden of zich achteruit gesteld voelen.
Haar no-nonsense attitude en brute eerlijkheid waren een zeldzaamheid in deze wereld waarin het ‘geïnfluence’ en ‘content’ gezever de bovenhand neemt op gezond verstand. Hoe zalig waren die momenten waarin ik zelf in een deuk lag omwille van het nét iets teveel ’ge-euh’, met Koen, Jaak, Emiel en Gerty, het doorzakmomentje in de zetel bij Jimmy B, en andere talrijke keren waarbij haar bulderende lachsalvo’s het firmament vulden.
Zij vulde een heelal op zich. Programma’s die ze samen met andere jeugdcoryfeeën, als een Donaatje, presenteerde waren goud waard. Zelfs nu nog kan ik mij kostelijk amuseren met dat sentiment vanuit een andere tijd. Ook al kende ik haar niet persoonlijk, om een of andere reden voelt het alsof ik met haar ook een vriendin ben kwijtgespeeld.
De wereld is er een ster armer door… Misschien is het omdat ik nu zelf op mijn meest kwetsbaar ben (ja, weer een midweekje hospitaal er op zitten, dat is mijn festival voor de zomer), of gewoon omdat ik haar dwars-door-zee mentaliteit enorm wist te appreciëren. En bovenal, weeral een wake-up call dat het leven prachtig is, maar zeer kwetsbaar en fragiel. Zeer toevallig dat, net op het moment dat mijn jeugdidolen vallen als vliegen (het ga je goed, Hans), mijn rozen exploderen van de witte hoop. De tegenstrijdigheid van het leven…
Maar zoals ze zelf zou zeggen: laat ons het beste halen uit elk moment, het leven vieren, vliegen zonder vleugels, over alles heen.
Laisse rouler le bon temps, en laat ons vooral lekker blijven hangen.